Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Oskar i pani Róża - streszczenie

rodzice. Przywożą „Dziadka do orzechów” i odtwarzacz płyt. Rozmowa się nie klei, Oskar ciągle ma do nich żal, ale nie mówi, że słyszał ich rozmowę z lekarzem. Na koniec pozwala przytulić się matce.

Chłopiec znów jest z Różą. Opowiada jej o Peggy i Pop Cornie. Ciocia uważa, że kolega się przechwala i nie ma powodu, by uważać sprawę z Peggy za przegraną.

Oskar ma w zabawie osiemnaście lat - jako silny młodzieniec próbuje więc znowu. Idzie do dziewczynki z „Walcem śnieżynek”. Peggy mówi, że jest to piękna melodia i tym samym wypowiada pierwsze słowo. Chce, aby to Oskar był jej obrońcą przed duchami. Na pożegnanie nadstawia policzek. Chłopiec jest zachwycony. Tym razem prosi Pana Boga, by Peggy została jego żoną.

Kolejny list. Udaje się z tym małżeństwem. W noc Oskar słyszy krzyki i myśli, że to jego ukochana. Z kolei Peggy uważa, że to jej wybranek. W rzeczywistości krzyczy Bekon. Zakochani kładą się obok siebie i opowiadają sobie swoje życie. Oskar jest zachwycony gładkością skóry dziewczynki. Rano, pani Gomnete, przełożona pielęgniarek oraz siostra z nocnego dyżuru wszczynają awanturę. Krzyczą na siebie, potem na dzieci. Sytuację ratuje ciocia Róża. Rozmawia z Oskarkiem o tym, co dzieje się między nim a dziewczynką. Zabiera chłopca do kościoła i mówi mu o cierpieniu. Tłumaczy, że nie musi bać się śmierci, że nie musi cierpieć duchowo. Opowiada o swojej matce, która była ciekawa, co jest dalej.

Zapraszają Peggy ma herbatę. Dziewczynka obiecuje, że postara się przyjść w nocy. Rano zostaje zabrana na opercję. Oskar bardzo się martwi, kiedy widzi ją przykrytą prześcieradłami. Na szczęście obok jest ciocia. Oskar po raz pierwszy zastanawia się nad jej zdrowiem. Jest taka tajemnicza, być może coś i jej dolega. Razem z Różą szykują pokój Peggy na jej powrót.  Pojawiają